είναι όμορφα
όταν το παρελθόν
που νιώθουμε να μας κυνηγά
γίνεται ξαφνικά φίλος
και εμείς
απλά
αποδεχόμαστε
ότι είναι μέρος μας
τότε όλα είναι ήρεμα
και εμείς έχουμε κάνει ήδη
το πρώτο βήμα
προς εμάς
όταν το παρελθόν
που νιώθουμε να μας κυνηγά
γίνεται ξαφνικά φίλος
και εμείς
απλά
αποδεχόμαστε
ότι είναι μέρος μας
τότε όλα είναι ήρεμα
και εμείς έχουμε κάνει ήδη
το πρώτο βήμα
προς εμάς
3 comments:
Πράγματι...
Πώς φθάνει όμως κανείς σ' αυτή την ανακουφιστική αποδοχή;
Όταν αγκάλιασα τα παλιά λάθη μου, τότε μόνο έγιναν πραγματικά μαθήματα για το παρόν και το μέλλον μου!
Μια γλυκιά καλημέρα...
[Υ.Γ. Εάν στη φωτο είσαι εσύ τότε έχουμε ίδια παπούτσια hehe]
καλημέρα στα παιδιά !
αγαπητό τριπλό παρτάλι, έρχονται σιγά σιγά και με αναβρασμό ψυχής. Γιαυτό μετά γνωρίζουμε λίγο καλύτερα εμάς, νομίζω. Το 'ξαφνικά' είναι η στιγμή της συνειδητοποίησης, καμιά φορά και οι αναλαμπές καλές είναι :)
γλυκέ marte, τι να προσθέσω, παρά μόνον μια αγκαλιά για τα ζεστά σου λόγια. (έγω είμαι στην φώτο αλλά είμαι τα 4 δάχτυλα στην σαγιονάρα, τα παπούτσια όμως είναι όντως ωραία ;)
Post a Comment