Sunday

Σύντομα


ένα μικρό
δωράκι
για καλές
γιορτές

αύριο αθήνα
για λίγο καιρό

επιτέλους
θα είμαι στη χώρα
με το ψηλότερο δέντρο
στην ευρώπη

αυτά είναι
δικέ μου

φιλιά


Monday

η κάθε αλλαγή
είναι τόσο
δύσκολη
όσο και αναγκαία

η ζωή δεν χαρίζεται
ούτε για ένα λεπτό

αλλά συμβαίνει
ως συνήθως

όταν δεν είμαι
ποτέ προετοιμασμένος

πάλι καλά

συνειδητοποιώ
πολλά
αργά αργά
και με ενοχές
για τα λάθη

λένε ότι λάθη δεν υπάρχουν
αλλά μόνον
εμπειρίες

συμφωνώ
αλλά ένα συγνώμη
νοιώθω ότι
θέλω να το πω

εύχομαι
σε λίγο
και πάλι μαζί

μέχρι τότε
λίγο μώβ
για ηρεμία

Thursday


Om

Sahanaavavatu
Sahanau bhunaktu
Saha viiryan karavaavahai
Tejasvi naavadhiitamastu
Maa vidvishhaavahai

Om

Saturday


our hero withdrew
when there was two
he could not choose one

so he chose none

worn into the vaguely announced

the spinning top made a sound like a train across the valley
fading
oh so quiet but constant until it passed
over the ridge into the distances
written on your ticket
to remind you



where to stop




and when to get off















the end

Saturday

Lao Tsu


The softest of stuff in the world

penetrates quickly the hardest

Insubstantial, it enters

where no room is

Sunday

equanimity

the

only

way



we can

forget

is to


remember

Thursday

Rainer Maria Rilke - Letters to a young poet (1904)

"...And you should not let yourself be confused in your solitude by the fact that there is some thing in you that wants to move out of it. This very wish, if you use it calmly and prudently and like a tool, will help you spread out your solitude over a great distance. Most people have (with the help of conventions) turned their solutions toward what is easy and toward the easiest side of the easy; but it is clear that we must trust in what is difficult; everything alive trusts in it, everything, in Nature grows and defends itself any way it can and is spontaneously itself, tries to be itself at all costs and against all opposition. We know little, but that we must trust in what is difficult is a certainty that will never abandon us; it is good to be solitary, for solitude is difficult; that something is difficult must be one more reason for us to do it.

It is also good to love: because love is difficult. For one human being to love another human being: that is perhaps the most difficult task that has been entrusted to us, the ultimate task, the final test and proof, the work for which all other work is merely preparation. That is why young people, who are beginners in everything, are not yet capable of love: it is something they must learn. With their whole being, with all their forces, gathered around their solitary, anxious, upward-beating heart, they must learn to love. But learning-time is always a long, secluded time, and therefore loving, for a long time ahead and far on into life, is: solitude, a heightened and deepened kind of aloneness for the person who loves. Loving does not at first mean merging, surrendering, and uniting with another person (for what would a union be of two people who are unclarified, unfinished, and still incoherent?), it is a high inducement for the individual to ripen, to become something in himself, to become world, to become world in himself for the sake of another person; it is a great, demanding claim on him, something that chooses him and calls him to vast distances. Only in this sense, as the task of working on themselves ("to hearken and to hammer day and night"), may young people use the love that is given to them. Merging and surrendering and every kind of communion is not for them (who must still, for a long, long time, save and gather themselves); it is the ultimate, is perhaps that for which human lives are as yet barely large enough.

But this is what young people are so often and so disastrously wrong in doing: they (who by their very nature are impatient) fling themselves at each other when love takes hold of them, they scatter themselves, just as they are, in all their messiness, disorder, bewilderment. And what can happen then? What can life do with this heap of half-broken things that they call their communion and that they would like to call their happiness, if that were possible, and their future? And so each of them loses himself for the sake of the other person, and loses the other, and many others who still wanted to come. And loses the vast distances and possibilities, gives up the approaching and fleeing of gentle, prescient Things in exchange for an unfruitful confusion, out of which nothing more can come; nothing but a bit of disgust, disappointment, and poverty, and the escape into one of the many conventions that have been put up in great numbers like public shelters on this most dangerous road. No area of human experience is so extensively provided with conventions as this one is: there are life-preservers of the most varied invention, boats and water wings; society has been able to create refuges of every sort, for since it preferred to take love life as an amusement, it also had to give it an easy form, cheap, safe, and sure, as public amusements are..."

Wednesday

Tuesday

όλα καλά


στιχομυθία ταρίφα-επιβάτη:

επιβάτης: χαμός με τις φωτιές ε;
έρχονται και εκλογές...

ταρίφας: ε, αφού οι ίδιοι θα βγουν, γιατί να μην τους ψηφίσουμε;

Tuesday

[ * * * * * * * * * * * *]


blah blah
blah
blah blah

blah blah blah
blah
blah
blah blah

θύμα τους
και εγώ
ή
θύτης
λόγω αυτών

η απουσία τους λέει πιο πολλά
συνήθως

το προσωπείο ίδιο
με ή χωρίς αυτά

βλακείες
και άλλες βλακείες

γέμισε ο κόσμος
χα χα χα

και ενώ το ξέρω
γουστάρω

σαν τροφή
του εγώ
ατέλειωτη

το νόημα το δημιουργούμε εμείς
για να γουστάρουμε
και να ολοκληρώνουμε
τους κύκλους ύπαρξής μας

ποιους;
ναι ναι αυτούς
ξέρω εγώ

αλλά υπάρχει αυτό το κάτι
που τα κόβει όλα σαν μαχαίρι
διαπερνά νοήματα
σάρκα και
μυαλό
και φτάνει
where no man has gone before

σας άρεσε το δημιούργημά μου;
είμαι σίγουρος
πως θα γινόταν άλλωστε;

και λίγη λογική
σαν απολογία ελέγχου
του συναισθήματος

είναι μωρέ που φεύγω
και πάω λονδίνο πάλι
ο ενδιάμεσος χρόνος
προσαρμογής
blah blah blah

καταλαβαίνετε ε;
φυσικά
ήμουν σίγουρος

και από πίσω
κρυμμένη
η ίδια
έρημη αδερφή

Sunday

μπλουμ


κουβαδάκια για κάστρα στην άμμο
φτυαράκια για αμμώδεις ανακατατάξεις
βατραχοπέδιλα για απλωτές
μάσκα για 'θαλάσσιες παρατηρήσεις'
μπρατσάκια για να επιπλέω

αγαπημένοι φίλοι για καλή ενέργεια
ερωτική διάθεση που την φέρνει η θάλασσα

και
μπλουμ

για να ξεπλυθεί
η βρωμιά της πολής
να δροσιστεί το δέρμα
το ταλαιπωρημένο
από τη ζέστη
και να χαρεί
η καρδιά μου

καλή εβδομάδα φίλοι μου
με την αίσθηση του αλατιού
στο κορμί σας
και τη μυρωδιά της θάλασσας
στη ψυχή σας

Wednesday

shelteredlife


η φαινομενική ηρεμία της θάλασσας
και ο κυματισμός
που υπάρχει πάντα
έστω και αν δεν τον
αντιλαμβάνομαι

η σιγουριά μιας σχέσης
και η αβεβαιότητα
μέσα στην οποία
μπορεί να εξελίσσεται

αβεβαιότητα
που πηγάζει
από την ανθρώπινη φύση

τόσο βαθιά
που και η επίγνωση της
είναι αβέβαιη
και κρυμμένη
κάτω από επιφανειακή
βεβαιότητα

το είδος της σχέσης
δεν έχει σημασία
όταν κύριο στοιχείο της
είναι η αγάπη

οι τελευταίες μέρες
τρικυμία συναισθημάτων
και αβεβαιότητας

σύγκρουση
επιθυμία για ηρεμία
και επαναφορά
σε προηγούμενες
καταστάσεις

αυτό δεν γίνεται
αλλά όταν υπάρχει αγάπη
δεν χρειάζεται επαναφορά
αλλά διάθεση
για

δημιουργία

κάτι καινούργιου

για αυτό είμαι βέβαιος
πάλι καλά

ξέρω τι λέω;
μάλλον όχι

ξέρω τι θέλω να κάνω;
ναι

όλα είναι πρόσφατα
και μπερδεμένα

ο ενδιάμεσος χρόνος δύσκολος
είναι όμως πραγματικότητα
και αυτός
που δημιουργεί το
τελικό συναίσθημα

και το τελικό συναίσθημα
θα είναι γεμάτο
με ομορφιά και αγάπη


Thursday

emersion


καθ οδόν προς synch
έσκασα χαμόγελο

έξω
και
μέσα

Sunday

sets


η αθήνα
βράζει και
είναι σχεδόν άδεια

τα ίδια
και τα ίδια


και τα ίδια

κάθε φορά
οι ίδιες ελπίδες

και κάθε φορά
οι ίδιες
απογοητεύσεις

μόνον
το πρόσωπο
του γλυκού αγοριού
σε κατάστημα της ερμού
και η φευγαλέα
συζήτηση μας
γεμάτη με βλέμματα
και όμορφα χαμόγελα

το νεαρό της ηλικίας του
αντιστρόφως ανάλογο
της ωριμότητάς του

δεν ήταν εμπόδιο
αλλά λόγος
για επαφή
και διάθεση
για επικοινωνία

κάτι που έγινε

φυσικά
και απλά

κάτι
που σπανίζει
όταν τη διάθεση αυτή
αντικαθιστούν
τα καταπιεσμένα καμάκια
τα πεσίματα όχι με χαμόγελο
αλλά με διάθεση ντίβας

και τον εγωκεντρισμό
να χτυπάει κόκκινο

δεν πάνε να γαμηθούν λέω εγώ;

Friday

in the end

φεύγω ξανά
αλλά αυτή τη φορά
γυρνάω πίσω

αθήνα λοιπόν για μερικές μέρες
να δω ανθρώπους
που μου έχουν λείψει

την παραλία
και τη θάλασσα

που έχω σχεδόν ξεχάσει

τη μυρωδιά της

σας αφήνω όμως
με τον υπέροχο
Justin Bond

ανεβάστε ήχο
νιώστε επιθυμητοί
απολαύστε
τον αισθησιασμό σας

και αφεθείτε

εγώ
θα σας δω στη πόλη



Wednesday

rest a little


in a small hidden corner
of kreuzberg
in berlin

this hindu deity
with her eyes shut

fearless
and still

welcomes travelers
and invites them
to take a rest

its impossible
not to be drawn to
the calmness
of the space
and not to take
a few breaths
inwards

releasing
tension
anxiety
stress
and daunting thoughts

there is simply no end
to where beauty
can be found

Saturday

ZaHa hAdId














tour de france

ξεκινά σήμερα
από το λονδίνο
ο ποδηλατικός γύρος της γαλλίας

χιλιάδες χιλιόμετρα
και ποδηλάτες
να ξεπερνούν
τα σωματικά
και πνευματικά τους όρια
σε μία διαδρομή χωρίς προηγούμενο


ο πόνος
ως αποδεκτό μέσο
για την κατάκτηση
του στόχου


και η πνευματική ισορροπία
απειλούμενη
σε κάθε στιγμή του αγώνα



let the games begin

Friday

ανατολικα



όμορφα αγόρια
πολύχρωμες χάντρες
σκοτεινές μουσικές
σε σκοτεινά μέρη

μπαλέτο
και πόνος
ταινίες
και κοκταίηλ

μοναξιά
στη μοναξιά
και χαρά
στο χαμόγελο
του αγγίγματος

εσύ
πότε θα με αγγίξεις;

Thursday



είμαι λίγο αναστατωμένος

κάθε φορά που γυρνάω
από βερολίνο
νοιώθω λίγο χαμένος

η επιρροή αυτής
της πόλης
συνεχής
και καινοτόμος

με ωθεί σε αλλαγές
αλλά και σε καινούργια
ξεκινήματα

και μου θυμίζει
χωρίς κανένα έλεος
την άσχημη πλευρά
της ζωής μου
και πόσο διαφορετικά
μπορεί να είναι

είναι στο χέρι μου
έτσι λέω κάθε φορά
και αυτό
μέχρι την επόμενη

την επόμενη
που θα έρθει σαν κύμα
και θα τα πνίξει όλα
να καθαρίσει

όπως το κεφάλι μου
καθάρισε
και γέμισε με άλλα

φαίνεται
ότι ήμουν πλεονέκτης
και ζητούσα πολλά

ζητάω λίγα όμως
έτσι θέλω τουλάχιστον
να πιστεύω

ζητάω όμως
γιατί δεν μπορώ
να ζήσω αλλιώς

γεννιόμαστε
και πεθαίνουμε
μόνοι μας

στο λίγο χρόνο
που έχουμε ενδιάμεσα όμως
χρειάζομαι να νιώσω

να νιώσω
αγάπη και θλίψη

να νιώσω
ότι ζω

και αυτό μόνος μου
δεν μπορώ να το καταφέρω

Wednesday

one more time

για άλλη μια φορά
φεύγω και πάω
βερολίνο

έχω ξαναπεί
για αυτή τη πόλη

φαίνεται ότι είναι
ένας κόσμος
που ελκύει
εμένα
τους φίλους μου
και τους ανθρώπους
που συναντώ εκεί

φεύγω να καθαρίσει
το κεφάλι μου
και η καρδιά μου
από τον φόβο
των ανθρώπων
να είναι ανοιχτοί
ερωτικοί
και φιλικοί
μήπως και νοιώσουν
οικείοι
για μια στιγμή
και ξαφνικά καταρρεύσει
ο δικός τους
κόσμος

don't save us from the flames
όπως λέει και ο damian
αφού άλλωστε
έχουμε συνηθίσει
και δεν θέλουμε να αλλάξουμε

ευτυχώς



Saturday

bad dream


σήμερα το πρωί
έμαθα
ότι ένας φίλος
και η φίλη του
τρέχοντας
με τη μηχανή
τα ξημερώματα
στην Βουλιαγμένης
έχασαν τον έλεγχο
και έπεσαν
πάνω στο διάζωμα που χωρίζει
τα δύο ρεύματα

η κοπελιά
δεν είναι μαζί μας
έφυγε για καλύτερα μέρη
ελπίζω

ο φίλος
παλεύει ακόμα
να σώσει το σώμα του
κανείς δεν είναι σίγουρος
για το αν θα περπατήσει ξανά

δύο παιδιά νέα
νέα και όμορφα

την κοπελιά
αν και την ήξερα λίγο
με είχε φροντίσει
με αγάπη
όταν το χρειαζόμουν

για εκείνον
δεν ξέρω τι να πω
δεν έχει αίσθηση του
τι συνέβη
και ζητάει να δει
τη κοπέλα του
κανείς δεν του λέει την αλήθεια
είναι ακόμα
σε αβέβαιο μέρος
και εκείνος



γιατί όλα αυτά;


Thursday

Madonna

"Straight men need to be emasculated.
I'm sorry.
They all need to be slapped around.
Women have been kept down for too long.
Every straight guy should have a man's tongue in his mouth at least once"

Sunday

Κυριακή βράδυ


είχε έρθει
μία φίλη από τα παλιά
και έφερε μαζί της
Αναμνήσεις
και νέα

θυμηθήκαμε ανθρώπους
μέρη
εικόνες
μυρωδιές
γεύσεις
και συναισθήματα

μερικά έχω προσπαθήσει
να τα ξεχάσω
και άλλα
να τα ανανεώσω

έκανα μια στάση
και ξανάζησα
στιγμές που με
σημάδεψαν
με αγάπη
και πόνο

από την αίσθηση ελευθερίας
ως την απόγνωση
του αποχωρισμού

είμαι ευγνώμων όμως
που έχω ζήσει
τέτοιες στιγμές
και έχω γνωρίσει
τόσο μαγικούς ανθρώπους

που απλά προσφέρουν αγάπη

σήμερα ένοιωσα γεμάτος
μετά από καιρό
μοναξιάς
και θέλω να μοιραστώ
μαζί σας
την αγάπη που αισθάνομαι

για εσάς λοιπόν
σας φιλώ
και σας αγκαλιάζω

δευτέρα πρωί
αύριο
και ήδη φαντάζει όμορφη

την περιμένω με χαμόγελο
ελπίζω και εσείς

καλή εβδομάδα

Monday

jack



για τις αναμνήσεις

για εκείνες
που υπήρξαν
και για εκείνες
που θα υπάρξουν

που περνάνε
σαν αερικό
από μπροστά μας
και χάνονται
ενώ εμείς
συνεχίζουμε
το ταξίδι χωρίς επιστροφή
με χαμόγελο
και σιγουριά
επιβεβαίωσης

καιρός
να κάνουμε μια
στάση

capturelemonjelly

Saturday

within you without you

We were talking
About the space between us all
And the people
Who hide themselves behind a wall
Of illusion
Never glimpse the truth
Then it's far too late
When they pass away

We were talking
About the love we all could share
When we find it
To try our best to hold it there
With our love, with our love
We could save the world, if they only knew

Try to realize it's all within yourself
No one else can make you change
And to see you're really only very small
And life flows on within you and without you

We were talking
About the love that's gone so cold
And the people
Who gain the world and lose their soul
They don't know
They can't see
Are you one of them

When you've seen beyond yourself
Then you may find, peace of mind is waiting there
And the time will come when you see we're all one
And life flows on within you and without you

(The Beatles, 1967)
 
Creative Commons License
This work is licenced under a Creative Commons Licence.