είμαι λίγο αναστατωμένος

κάθε φορά που γυρνάω
από βερολίνο
νοιώθω λίγο χαμένος

η επιρροή αυτής
της πόλης
συνεχής
και καινοτόμος

με ωθεί σε αλλαγές
αλλά και σε καινούργια
ξεκινήματα

και μου θυμίζει
χωρίς κανένα έλεος
την άσχημη πλευρά
της ζωής μου
και πόσο διαφορετικά
μπορεί να είναι

είναι στο χέρι μου
έτσι λέω κάθε φορά
και αυτό
μέχρι την επόμενη

την επόμενη
που θα έρθει σαν κύμα
και θα τα πνίξει όλα
να καθαρίσει

όπως το κεφάλι μου
καθάρισε
και γέμισε με άλλα

φαίνεται
ότι ήμουν πλεονέκτης
και ζητούσα πολλά

ζητάω λίγα όμως
έτσι θέλω τουλάχιστον
να πιστεύω

ζητάω όμως
γιατί δεν μπορώ
να ζήσω αλλιώς

γεννιόμαστε
και πεθαίνουμε
μόνοι μας

στο λίγο χρόνο
που έχουμε ενδιάμεσα όμως
χρειάζομαι να νιώσω

να νιώσω
αγάπη και θλίψη

να νιώσω
ότι ζω

και αυτό μόνος μου
δεν μπορώ να το καταφέρω