Sunday

sets


η αθήνα
βράζει και
είναι σχεδόν άδεια

τα ίδια
και τα ίδια


και τα ίδια

κάθε φορά
οι ίδιες ελπίδες

και κάθε φορά
οι ίδιες
απογοητεύσεις

μόνον
το πρόσωπο
του γλυκού αγοριού
σε κατάστημα της ερμού
και η φευγαλέα
συζήτηση μας
γεμάτη με βλέμματα
και όμορφα χαμόγελα

το νεαρό της ηλικίας του
αντιστρόφως ανάλογο
της ωριμότητάς του

δεν ήταν εμπόδιο
αλλά λόγος
για επαφή
και διάθεση
για επικοινωνία

κάτι που έγινε

φυσικά
και απλά

κάτι
που σπανίζει
όταν τη διάθεση αυτή
αντικαθιστούν
τα καταπιεσμένα καμάκια
τα πεσίματα όχι με χαμόγελο
αλλά με διάθεση ντίβας

και τον εγωκεντρισμό
να χτυπάει κόκκινο

δεν πάνε να γαμηθούν λέω εγώ;

3 comments:

boynextdoor said...

ηλιοβασίλεμα
στο
Porto Alegre

δώρο
για τα γενέθλιά μου
σήμερα
από μία αγαπημένη
βραζιλιάνα φίλη

Κώστας said...

Έστω και καθυστερημένα, χρόνια πολλά!

Και ένα μπράβο, για το κείμενο του ποστ.

Πολλές αλήθειες, διατυπωμένες με όμορφο τρόπο.

Αγαπημένο κομμάτι:

"κάτι
που σπανίζει
όταν τη διάθεση αυτή
αντικαθιστούν
τα καταπιεσμένα καμάκια
τα πεσίματα όχι με χαμόγελο
αλλά με διάθεση ντίβας

και τον εγωκεντρισμό
να χτυπάει κόκκινο"

μοιράζομαι την αγανάκτηση σου

boynextdoor said...

ευχαριστώ κώστα
για τις ευχές σου
και την επίσκεψή σου

με έκανες να χαμογελάσω
ένα μπερδεμένο πρωινό

αγανάκτηση ως
προς την απλότητα
του θέματος

που συνοψίζεται στο

'τσαλακωθείτε ρε
τι σας ζητάω;'

 
Creative Commons License
This work is licenced under a Creative Commons Licence.