συγχώρεσε μεπου έχω χαθεί
είμαι στην αγκαλιά
αγαπημένης
φίλης
που σε λίγο θα φύγει
θα μου λείψει
αλλά ξέρω
πόσο την αγαπώ
και πόσο φως
έχει φέρει στη ζωή μου
ο άγγελός μου
τώρα πάω να χαθώ
στο χρυσό των μαλλιών της
και στο γαλάζιο των ματιών της
που σαν ήλιος
και σαν θάλασσα
με φροντίζουν και με
αγαπούν
καληνύχτα σου
4 comments:
δεν έχεις χαθεί καθόλου
όχι για μένα
καληνύχτα σου
Κι όμως, ήταν όμορφα καθώς κατηφορίζαμε στην επιστροφή οι δυο μας. Έριχνα κλεφτές ματιές στα χέρια σου, που μου έφεραν και πάλι στο μυαλό όλα αυτά τα πράσινα ποτάμια και τις νυχτερινές οινοποσίες μιας ζωής, που θαρρώ πως έμοιαζε με την δικιά μου. Μόνο που τότε έβρεχε τις γαλάζιες και ανάπηρες ακτές της, στην δικιά σου. Μόνο που τότε και η δικιά σου είχε μεγαλύτερες θάλασσες, παρά ξέρες. Θυμάσαι που με είχες ρωτήσει,γιατί δεν χτενίζω τα μαλλιά μου; Και σου είχα απαντήσει «γιατί δεν έχω κάποιον να με κοιτάζει όταν το κάνω;» Ήταν ψέμα. Εννοούσα πως δεν είχα εσένα να με κοιτάς όταν το κάνω.
Χαίρε γλυκιά μου...αλλά μην με κοιτάς στα μάτια πια. Δεν θα έχεις τι να δεις.
Καλησπέρα σου :)
σαν το κεράκι
που φωτίζει
πολύχρωμο γυαλί
και φέρνει φώς
έτσι νοιώθω και εγώ
για εσάς
Post a Comment