Thursday

up above the clouds


έχω κάνει
αυτό το ταξίδι
τόσες φορές

και όμως κάθε φορά
εκεί πάνω στα σύννεφα
νοιώθω ότι χάνω το κουράγιο μου
και την ελπίδα μου
από όλη την δύναμη
της αίσθησης
που υπάρχει μέσα μου

γιατί τα άκρα
αυτού του ταξιδιού
σημαίνουν τα πάντα για μένα

ποιος ήμουν
και ποιος είμαι τώρα

και μου είναι δύσκολο
να τα ενώσω
μάλλον αδύνατον

και με εξαντλεί
η συνεχής
εναλλαγή
δύο ζωών

που τις περισσότερες φορές
δεν μου αρέσει καμιά
από τις δύο

και είμαι υποχρεωμένος
να αφήνω πίσω
ανθρώπους
και συναισθήματα

και αυτό φέρνει μόνο δάκρυα στα μάτια μου


δεν το χρειάζομαι πια αυτό
αλλά το έχω κάνει
για τόσα χρόνια
που καμια φορά ξεχνάω
ποιός είμαι
και τι θέλω

τι ζωή είναι αυτή;


2 comments:

boywalkinginthewoods said...

είναι η ζωή σου
και θέλεις να την θέλεις
αυτό λέγεται συναίνεση
και αφήνεσαι σε αυτήν την ζωή
αυτό λέγεται σοφία
καλώς ήρθες

boynextdoor said...

νομίζω έχω πει ξανά
ότι φοβάμαι τα όρια
συναίνεσης και κονφορμισμού
και το τίμημα που πληρώνει ο καθένας
για να νοιώσει λίγο ασφαλής

είναι σκληρό
και ίσως χρειάζεται σοφία
για να το καταλάβω
και τη σοφία
δεν την ξέρω ούτε ονομαστικά :-)

καλώς σε βρήκα

 
Creative Commons License
This work is licenced under a Creative Commons Licence.