έχω κάνει
αυτό το ταξίδι
τόσες φορές
και όμως κάθε φορά
εκεί πάνω στα σύννεφα
νοιώθω ότι χάνω το κουράγιο μου
και την ελπίδα μου
από όλη την δύναμη
της αίσθησης
που υπάρχει μέσα μου
γιατί τα άκρα
αυτού του ταξιδιού
σημαίνουν τα πάντα για μένα
ποιος ήμουν
και ποιος είμαι τώρα
και μου είναι δύσκολο
να τα ενώσω
μάλλον αδύνατον
και με εξαντλεί
η συνεχής
εναλλαγή
δύο ζωών
που τις περισσότερες φορές
δεν μου αρέσει καμιά
από τις δύο
και είμαι υποχρεωμένος
να αφήνω πίσω
ανθρώπους
και συναισθήματα
και αυτό φέρνει μόνο δάκρυα στα μάτια μου
δεν το χρειάζομαι πια αυτό
αλλά το έχω κάνει
για τόσα χρόνια
που καμια φορά ξεχνάω
ποιός είμαι
και τι θέλω
τι ζωή είναι αυτή;
αυτό το ταξίδι
τόσες φορές
και όμως κάθε φορά
εκεί πάνω στα σύννεφα
νοιώθω ότι χάνω το κουράγιο μου
και την ελπίδα μου
από όλη την δύναμη
της αίσθησης
που υπάρχει μέσα μου
γιατί τα άκρα
αυτού του ταξιδιού
σημαίνουν τα πάντα για μένα
ποιος ήμουν
και ποιος είμαι τώρα
και μου είναι δύσκολο
να τα ενώσω
μάλλον αδύνατον
και με εξαντλεί
η συνεχής
εναλλαγή
δύο ζωών
που τις περισσότερες φορές
δεν μου αρέσει καμιά
από τις δύο
και είμαι υποχρεωμένος
να αφήνω πίσω
ανθρώπους
και συναισθήματα
και αυτό φέρνει μόνο δάκρυα στα μάτια μου
δεν το χρειάζομαι πια αυτό
αλλά το έχω κάνει
για τόσα χρόνια
που καμια φορά ξεχνάω
ποιός είμαι
και τι θέλω
τι ζωή είναι αυτή;

2 comments:
είναι η ζωή σου
και θέλεις να την θέλεις
αυτό λέγεται συναίνεση
και αφήνεσαι σε αυτήν την ζωή
αυτό λέγεται σοφία
καλώς ήρθες
νομίζω έχω πει ξανά
ότι φοβάμαι τα όρια
συναίνεσης και κονφορμισμού
και το τίμημα που πληρώνει ο καθένας
για να νοιώσει λίγο ασφαλής
είναι σκληρό
και ίσως χρειάζεται σοφία
για να το καταλάβω
και τη σοφία
δεν την ξέρω ούτε ονομαστικά :-)
καλώς σε βρήκα
Post a Comment